Professionele saaiheid
Waarom winstgevend traden vaak professioneel saai is: objectief, systematisch en consequent blijven doen wat aantoonbaar werkt.
“The greatest threat to success is not failure but boredom. We get bored with habits because they stop delighting us. The outcome becomes expected. And as our habits become ordinary, we start derailing our progress to seek novelty.”
— James Clear, Atomic Habits
Toen ik dit las, moest ik direct aan traden denken. Want als er één vakgebied is waarin normaal menselijk gedrag je tegenwerkt, dan is het traden.
Als mens zijn we van nature op zoek naar prikkels. Naar iets nieuws. Naar spanning. Naar sensatie. Zodra iets voorspelbaar wordt, ontstaat er onrust. We gaan twijfelen, sleutelen aan wat werkt of zoeken naar een trade die nét wat spannender voelt. Dat is geen karakterfout. Dat is menselijk.
Maar de markt beloont menselijk gedrag niet altijd. Sterker nog, vaak is het tegenovergestelde waar.
Hoe langer ik trade, hoe meer ik tot de conclusie kom dat succesvolle traders meesters zijn in professionele saaiheid. Objectief. Mechanisch. Gecalculeerd. Zo min mogelijk vraagtekens. Zoveel mogelijk vertrouwen. Niet omdat ze weten dat een trade gaat werken, maar omdat ze weten dat dezelfde aanpak over tientallen of honderden trades winstgevend is.
Dat betekent dat een goede trade verlies kan opleveren en een slechte trade winst. De uitkomst van één trade is uiteindelijk niet relevant. De kwaliteit van uitvoering wel.
Tom Hougaard raakt in Best Loser Wins een vergelijkbare waarheid. Succesvol traden vraagt vaak het tegenovergestelde van wat natuurlijk voelt. De meeste mensen zoeken bevestiging dat ze gelijk hebben. De professionele trader zoekt naar een proces dat hij eindeloos kan herhalen.
En juist daar ontstaat de uitdaging. Want zodra een methode werkt, wordt zij voorspelbaar. Zodra zij voorspelbaar wordt, wordt zij saai.
En zodra zij saai wordt, ontstaat de verleiding om iets anders te doen. Zoals een trade pakken die eigenlijk niet voldoet.
Misschien is dat wel één van de grootste paradoxen van dit vak. De trader die zoekende is creëert onzekerheid. De trader die systematisch werkt en professionele saaiheid omarmt, creëert vrijheid. Uiteindelijk wordt degene beloond die het langst consequent blijft doen wat werkt.
Dat brengt mij bij de ontwikkeling van mijn DYC-strategie.
De resultaten van de afgelopen twee weken zijn bemoedigend. In totaal werden 17 trades genomen: 12 vorige week, inclusief enkele probeersels, en 5 deze week. Samen goed voor +12,5R. Daarvan werden 9 trades gewonnen, 4 gesloten op break-even en 4 verloren. Exclusief de break-even trades komt de winrate uit op ongeveer 69%.
Was ik niet te vroeg uitgestapt, dan had daar eenvoudig nog zo’n 3R bovenop kunnen komen. Tegelijkertijd waren meerdere verliezende trades volledig vermijdbaar. En toch blijft het resultaat, zelfs mét technische en emotionele fouten, overtuigend.
De belangrijkste les is dan ook niet dat ik méér setups nodig heb, maar juist minder. Meer focus. Meer selectiviteit. Minder interpretatie. En precies daar ging ik met de laatste trade van de week de mist in.
Soms is vooruitgang niet het toevoegen van iets nieuws, maar het steeds verder verwijderen van alles wat niet noodzakelijk is. Less is more.
Hieronder twee recordings:
1. Asia-box, London-box: de high / low traden van de respectievelijke sessies
2. US500 / NASDAQ outlook + overige DYC-trades
Ten aanzien van de laatste recording: de eerste 8 minuten betreffen de outlook, de rest behandelt de overige 3 DYC-trades. In deze recording werden de eerste 2 DYC-trades van de week besproken.